با پیشرفت سریع فناوری، دامنۀ کاربرد پرتوهای یونساز و مواد رادیواکتیو، گسترش قابل توجهی یافته و استفاده از منابع و تجهیزات پرتوزا در صنایع گوناگون رو به گسترش نهاده است، به طوری که صنعت نفت نیز از این قاعده مستثنی نیست. در این باره می توان به کنترل ضخامت بسیاری از مواد با استفاده از پرتوهای هسته ای، اندازه گیری ضخامت، چگالی و سطح مواد در مخازن، نشت یابی مایعات به ویژه در لوله های نفت، تعیین کیفیت جوش فلزات، دستگاه های هشداردهنده و اعلام حریق و فعال کردن سیستم آتش نشانی، تعیین میزان خوردگی قطعات فلزی در موتورها و سیستم های متحرک به روش هسته ای، رادیوگرافی از قطعات درونی یک سیستم بسته و… به عنوان گوشه ای از کاربردهای گسترده فناوری هسته ای در صنعت اشاره کرد. از جمله پرتوهایی که برای این منظور مورد استفاده قرار می گیرند شامل پرتوهای ایکس و گاما هستند. با وجود این که کاربرد پرتوها در کارهای مختلف بسیار مفید و بعضأ منحصر به فرد است، لیکن عدم رعایت نکات ایمنی می تواند خطرات جدی غیرقابل جبرانی برای کارکنان، مردم، محیط زیست و حتی نسل های آینده به همراه داشته باشد.
پرتوها عموماً اثرات مخرب و زیانباری به صورت مستقیم و غیر مستقیم و به طور زودرس و دیررس بر انسان دارند که اغلب این آثار زیانبار، بدون درد یا اثر موضعی فوری است و ممکن است حتی مدتها پس از پرتوگیری آشکار شوند.
پرتونگاری: پرتونگاری، روش تصویربرداری از یک شیء روی فیلم عکاسی، با استفاده از پرتوهای نافذ نظیر پرتوهای گاما، ایکس و نوترون است که به منظور آشکارسازی عیوب، تعیین ضخامت و بوجود آوردن تصویر با کیفیت مطلوب انجام می گیرد.

پیشرفت روزافزون دانش و فناوری، بشر را بیش از پیش با پرتوهای خطرناک روبرو می کند و عوارض جبران ناپذیر آن گریبان نیروی کار و جامعه را می گیرد. هر سال هزاران کارگر در سراسر دنیا به واسطه این امر دچار ناتوانی و از کارافتادگی می شوند، این مجموعه بنابر اهمیت حفاظت فردی در برابر پرتوهای یونساز در صنعت تهیه شده تا با ذکر عوارض ناشی از پرتوهای یونساز و بیان نکات ایمنی کار با این پرتوها اطلاعات مفیدی در اختیار کارکنان قرار دهد؛ به طوری که افراد را با بیماری ها و عوارض ناشی از پرتوهای یونیزان که ممکن است در محیط کار یا خارج از آن با آن روبرو شوند، آشنا کند. تجربه نشان می دهد آگاهی افراد با خطرات پیش رو، باعث جلب توجه بیشتر آنان نسبت به نکات ایمنی و اصول پیشگیری در هنگام کار خواهد شد و همچنین آشنایی با عوارض و نشانه های بیماری باعث شناخت زودرس بیماری از سوی فرد و پس از آن مراجعه به مراکز بهداشتی درمانی و پیشگیری از پیشرفت بیماری و وخیم شدن اوضاع می شود و در نهایت این مدیریت را به هدف والای خویش، یعنی حفظ و صیانت از نیروی کار و پیشگیری از بروز بیماری های شغلی و افزایش بهره وری نزدیک می کند.