فلرها دودکش‌ هایی هستند که در تأسیسات و چاه‌ های نفتی، پالایشگاه‌ ها، پتروشیمی‌ ها، تأسیسات شیمیایی و لندفیل ها جهت سوزاندن گازها استفاده می‌ شوند. از آنجایی که اثر گلخانه‌ ای گاز متان بسیار قوی‌ تر از اثر دی‌ اکسید کربن است، طبق عهدنامه کیوتو، بعضی از شرکت‌ های جمع‌ آوری زباله در کشورهای جهان سوم در مقابل استفاده از فلر جهت سوزاندن گاز متان حاصل از تجزیه زباله‌ های خود و تبدیل آن به Co2 امتیاز دریافت می‌ کنند. گازهای حاصل از احتراق در فلر یکی از مهم‌ترین عوامل آلودگی هوا محسوب شده و پیامدهای زیست‌ محیطی را در پی خواهد داشت.
علاوه بر بحث زیست‌ محیطی، سوزاندن گازهای ارسالی به فلر از لحاظ اقتصادی نیز خسارات بسیار زیادی به اقتصاد جوامع جهانی وارد می‌کند.
بر اساس تخمین بانک جهانی سالانه ۱۱۰ میلیارد مترمکعب از گازهای طبیعی در فلرها سوزانده شده یا مستقیماً به محیط تخلیه می‌ شود. این میزان گاز تلف شده می‌ تواند نیاز سالانه سوخت آمریکای مرکزی و جنوبی با آلمان و یا ایتالیا را مرتفع سازد. به علاوه حجم گازهای فلر در آفریقا به تنهایی ۳۷ میلیارد مترمکعب است که می‌ تواند ۲۰۰ تراوات ساعت الکتریسیته تولید کند.
بر اساس آمار و ارقام بانک جهانی، سهم کشورهای در حال توسعه از کل گازهای فلر شده در دنیا بیش از ۸۵ درصد می‌ باشد. چرا که این کشورها عمده‌ ترین تولیدکنندگان نفت و گاز جهان برای صادرات می‌ باشند.

محیط‌ زیست، جلوه‌ ای است از پهن‌ دشت بزرگ جهان آفرینش که خداوند سبحان آن را با قدرت شگرف و لایزال خود ساخته و پرداخته است. با توجه به رویارویی بشر امروزی با چالش های متعدد زیست‌ محیطی از جمله آلودگی منابع آب، خاک، هوا، پدیده گرم شدن زمین، تخریب لایه ازون و … همچنین مطابق با آموزه‌ های دینی و همچنین اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، حفاظت از محیط‌ زیست یک وظیفه عمومی تلقی می‌ شود؛ به این معنی که کلیه افراد حقیقی و حقوقی موظف به حفظ محیط‌ زیست هستند.