بیماری های شغلی، به اختلالات و عوارضی گفته می شود که در محیط هایی با طراحی غیرفنی و غیربهداشتی به وجود می آیند یا بر اثر عدم رعایت اصول و قواعد درست انجام کار عارض می شوند (نظیر افت شنوایی ناشی از مواجهه با سر و صدا، آزبستوز، التهاب های پوستی ناشی از تماس با حلال ها و مواد روغنی و مسمومیت با گاز H2S و بنزن).
بیماری ناشی از کار به زبان ساده تر، نوعی بیماری است که به علت اشتغال به کاری و تحت تأثیر شرایط موجود در آن کار، تولید می شود. شرایط و وضعیت هایی که ممکن است بیماری زا باشند، عبارتند از: وجود عوامل شیمیایی، فیزیکی، بیولوژیکی و نیز کیفیت انجام کار یا حالت و حرکاتی که برای انجام گرفتن کار ضروری است و ممکن است به علت خارج شدن از حد طبیعی یا تکرار و مداومت، باعث بروز بیماری شوند.

همان طور که کار برای سلامت و احساس راحتی انسان مفید است، در شرایطی ممکن است بر سلامتی اثر سوء داشته باشد. به دلیل آن که کارگران بیشتر از سایر افراد جامعه در معرض حوادث و بیماری های ناشی از کار قرار دارند، در نتیجه بیشتر از دیگران دچار آسیب و بیماری می شوند. از سوی دیگر میزان سلامت کارگر نیز بر کمیت و کیفیت کار تأثیر می گذارد. کارگرانی که سلامتیشان دچار اختلال می شود، نه تنها بازده کمتری دارند، بلکه علاوه بر آن که خود را به خطر می اندازند، ممکن است، سایر افراد را نیز در معرض خطر قرار دهند.
از آنجا که بیماری های ناشی از کار، قابلیت پیشگیری، تشخیص، اندازه گیری و کنترل دارند، در مجموعه حاضر به اختصار، اصول پیشگیری از این گروه از بیماری ها، شناسایی مخاطرات بهداشتی و کنترل آن شرح داده شده است.