پوست، اولین سپر دفاعی بدن در برابر بیماری ها و شرایط سخت محیطی است. محافظت بدن در برابر میکروب ها و عوامل بیماری زا، تنظیم حرارت بدن، کمک به تنظیم میزان آب و املاح بدن و… از وظایف اولیه این بافت حیاتی است. انواع مواد اسیدی، قلیایی و فرآورده های نفتی و حلال های شیمیایی قادرند با حل کردن چربی بین سلولی پوست به زیر جلد پوست، نفوذ کنند و باعث قرمزی و خارش شدید پوست شوند. در موارد شدیدتر نیز آسیب پوستی به صورت ترشح و تاول هم دیده می شود.
بیماری های پوستی ناشی از کار، یکی از علت های مهم کاهش بهره وری و غیبت ناشی از بیماری در صنایع محسوب می شوند. عقیده بر این است که حدود ۱۰ تا ۲۵ درصد تمام درماتوزهای شغلی گزارش شده، منجر به از دست دادن زمان کار می شوند. در موارد وقوع ناگهانی به طور متوسط ۱۰ تا ۱۲ روز کاری از دست می رود که از لحاظ اقتصادی هم رقم چشمگیری است.
با در نظر گرفتن آسیب های ناشی از کار که حدود ۹۶ تا ۹۷ درصد تمام موارد را در برمی گیرد بیماری های پوستی ۴۰ تا ۵۰ درصد کل بیماری های ناشی از کار را تشکیل می دهد. درماتیتهای شغلی در تمامی کشورهای صنعتی بسیار شایع است. در بریتانیای کبیر روزهای کار از دست رفته ناشی از درماتیت، به تنهایی بیش از روزهایی است که در اثر ابتلا به همه بیماری های شغلی دیگر از دست می رود. سالانه نزدیک به ۶۵۰ هزار روز کار برای مردان و ۲۰۰ هزار روز کار برای زنان از بین می رود. این ارقام تنها نشان دهنده خسارتهای مالی است که به جامعه وارد می شود، ولی میزان آلام و دردهایی را که بیماران تحمل می کنند نشان نمی دهد. در حالی که می توان به وسیله اقدامات احتیاطی مناسب از آنها پیشگیری کرد.

صنعت نفت یکی از صنایع شیمیایی است که استعداد فراوانی برای مواجهۀ حاد و مزمن افراد با عوامل زیان آور دارد. یکی از اعضای آسیب پذیر بدن انسان که در معرض تماس و مواجهه با عوامل شیمیایی و فیزیکی قرار داشته و سلامت آن، اهمیت ویژه ای دارد، پوست است.
هدف از تهیه این مجموعه، آشنایی کارکنان با بیماری های پوستی ناشی از کار و معرفی رایج ترین مشکلات پوستی ناشی از کار در بخش های عملیاتی صنعت نفت، همچنین اثرات سوء آنها و ارائه راهکارهای عملی برای پیشگیری و کاهش اثرات عوامل مستعد ایجاد بیماری های پوستی، جهت حفظ و ارتقاء سطح سلامت و افزایش کارآیی کارکنان و بهره وری هر چه بیشتر است.